Bertso hauek Orioko Gregoria Ibargoien zenak emanak dira.

1953 urtean gurutze aundi-zuri eder bat jarri zuten oriotarrak Kuku-arri deritzaion mendi-tontorrean. Mendi onek ipar aldera itxaso zabala du, mendebaldera Orio bere ibaiarekin; gurutze hau ikusten dute arrantzaleek itsasora doazenean edo itsasotik datozenean. Mendiaren Hegoaldera, berriz, txoko batean, Txanka dago, beste zenbait baserrirekin.

Bertso berriyak ateratzeko                                                                                                                   

pentsaturikan dabiltza.

Oriyon gazte-kuadri bati

baietz eman diyot hitza;

orretarako preziso bear

Jesukristoren laguntza,

egun bateko segurantzarik

gabe munduan gabiltza.

Oriyotarrak deseo ori

bageneukan aspaldiyan;

gaste leialak ekin ziyoten

aiñ intentziyo aundiyan;

lagundutzeko ere jendia

juntatu zaie erriyan;

milla urteta beretiyan;

gurutze santu on bat egin da

Kuku-Arriko mendiyan.

Iri ta itza, peoi ta arotz

osaturikan basarriñ;

bukatu arte segiru're bai

borondate onarekiñ;

jende gutiya gustora dabill

azaldu diran lanakiñ;

Gotzai jaunaren baimenarekiñ

asi giñan eta egiñ;

suerte on bat izan dezagun

gurutze santubarekiñ.

Zeru-lurreko agintariyai

geren eskiñi-aldiya;

gurutze ori egiteko ere

allegatu zan garaya;

Kuku-Arriko mendi gañian

dago ederki jarriya;

berekin baten antxen daduka

Altuneko baserriya;

fede oneko jende guztiya

gera ango pamiliya.

Longa izena duben etxe bat

antxen billatu genduan

beste baserri txuri polipat

duka bere inguruan;

gurutze orren pare-parian

pixkat berexiaguan.

Eguneroko oraziyua

jainkuak daki pamili ortan

zer kontsuelo daduan.

Bedeinkatzera Aita Don Migel

jun zitzaigun Oriyotik;

meza eman da itz eder asko

ateriaz bere autik;

jendiak ondo jarraitu digu

erriko ta erbestetik.

Jesukristoren neke-aldiya

ezin zan kendu burutik

makiñabaten bihotza negar

or egiña da gogotik.

Maiat illaren azken xamarra

ogei eta beretiya.

Egun hori zan bedeikatzeko

izetatuta jarriya;

eguzki gozo eder batekin

geratu zan egualdiya;

alde denetik etorri're bai

oriyora gazteriya;

bixitatuaz gurutzi eta

Kuku-Harriko mendiya.

Gurutze ori zertako da

emango'ira abisuak;

etsai gaiztuak bial distan

Jesusen bendiziyuak;

akordatuaz Jesukristoren

Galbarioko pausuak

bera josteko espaidan artu

ain ziran lastimosuak

jende gehiagok jakitiâtik

jartzera goaz bertsuak.

Sermolariyak esaten dute

arrixku aundiyan gaudela;

etsai gaiztuak gure animen

billa beti dabiltzala;

Jesus askotan ikusten degu

zintzilikan dagoela,

zeruko atiak zabaldutzerik

etzeguelako bestela.

Gurutziari iltzez josita

eman zun bere odola.

Jesukristoren Galbarioko

naigabe penagarriya;

arantza luze-zorrotzez bera

buruan sartu corroya;

odol-iturri estalirikan

Jaungoikozko arpegiya.

Iltze gogorrez esku-oñetan

gurutziari josiya,

bular santuan lantza sartuaz

zuntzilik zuten jarriya.

Bost milla azote geiago

au de fedeko egiya,

oi danagatik bizi nai bazun

bazeukan komenentziya;

gure animen onagatikan

eman zun bere biziya,

nere partetik eskaintzen dizkat

eskerrak eta graziya;

azkenen orduan geratu dedin

zeruba irabaziya.

Jesus maitiak guregatikan

zer pena pasa zituban

gau eta egun jai eta aste

edukizagun buruban;

projimua`re ondo amatu

dotriñan dago moduban;

besteren gauza deseorikan

ez izan iñork munduban

ori egiten baldin badegu

sartuko gera zeruban.